z mojego tarasu

lewa strona panoramy King George Sund i Oceanu Indyjskiego (pogodny zmierzch)

Baldhead – wys 311 m npm. Odleglość od tarasu do wody ~ 2km, odleglość do końca masywu ~13 km

Lime Cliff – poprzedzająca Bald Head „szyja” półwyspu. Odleglosc klifu w linii prostej około 10 km

Nawet Queen Elizabeth II wpadła przed mój taras w swojej ostatniej podroży aby się ze mna pożegnać...

krupinskizm swiąteczno okolicznościowy:

Inspiracja: ...„A w "Super Expressie" atmosfera była bardzo świąteczna. Jak w jednej wielkiej polityczno-medialnej rodzinie! I choinka była, i gwiazdka, którą sam na choince zawiesiłem, i serdeczne rozmowy, i życzenia... Wszystko zgodnie z tradycją! Tylko świątecznego jajeczka zabrakło. Może ze względu na ptasią grypę...?

Donald Cudotwórca”

(1) wigilia z pisanką

® © Mirosław Krupiński, 24 grudnia 2007

Przed choinką premiera rządomafia się zbiera

by problemy rozstrzygnąć i sprawy.

Bo jak naród wybierał to już słuchać ma teraz

- bez protestów, bez strajków, bez wrzawy...

Choć pan premier jest chory – blady w świetle menory

co oświetla i stoły i gości,

lecz to tylko chwilowe, bo pan premier ma głowę

i ma oczy utkwione w przyszłości...

Dłoń wyciąga ze szklanką, przed nim talerz z pisanką

co czerwona i żółta i czarna:

-„ Mamy szczęścia przedwiośnie, Polska szybko nam rośnie,

wkrótce będzie jak wielka Irlandia!”

Lecz w pisance coś trzeszczy... Bazyliszek złowieszczy

wyskakuje i w oczy spoziera.

Cisza także złowieszcza... Tusk też oczy wytrzeszcza...

I wygląda że remis... Cholera !!!

* * *

Sytuacja zaś Polski w jednej chwili się zmienia

I wygląda że będzie już dobrze.

- Bazyliszek skamieniał i pan premier skamieniał.

I znów mamy granicę na Odrze...

I nie mamy już rządu który wciskał nam lipę.

I czerwonych znów czeka pokuta.

Pewnie kogut był chory, albo światła menory

przymusiły (znieść jajka) koguta...

Dla niewtajemniczonych: - osobniki ze zdolnym do zmiany istoty żyjącej w kamień wzrokiem -

jak Bazyliszki i Tuski - lęgną się z koguciego jajka. Tak przynajmniej mówią polskie legendy ludowe...

(2) początek roku Bazyliszka

® © Mirosław Krupiński, 31 grudnia 2007

Już środek nocy, zegar bije. Każdy w szampanie dziób już moczy.

I wyciągają wszyscy szyje – czym Bazyliszek ich zaskoczy...

Uderza zegar: jedenaście... dwanaście... szampan w gardła spływa...

I nagle słychać - baaaang... trzynaście – po raz trzynasty się odzywa!

Zamarli wszyscy. Będzie więcej, czy na trzynastu poprzestanie?...

Kieliszek panom zadrżał w ręce... Szampan w dekolty leja panie...

Lecz zegar milknie. Bledną twarze i w oczach wszystkich przestrach błyska.

Wiedzą już - przyszły rok pokaże cudy Donalda Bazyliszka.

I nawet płakać już nie mogą, ani na los się wredny żalić...

Bo sami poszli zdrady drogą i Bazyliszka nam wybrali…

Zbiór “Znarowiony Pegaz” w postaci “Zeszytów Pegaza” – spis tresci

(wszystkie wiersze z lat 1997 – 2007 w f orme 32+4 okł stronicowych zeszytów nr 1 – 23)